Epic Fury Operasyonu'nun 31. gününde, İslam Cumhuriyeti ayakta kalmaya devam ediyor. Bu durum, savaşın başlangıcındaki stratejik öngörülerin ne kadar hatalı olduğunun en net kanıtı olarak öne çıkıyor. ABD ve İsrail, askeri saldırıların İran rejimini içeriden çökerteceğine ve halkın ayaklanacağına dair yanlış bir varsayımla yola çıkmıştı. Oysa rejim, Ocak ayındaki protestoları ağır bir baskıyla bastırmış ve toplumsal muhalefeti dış güçlerin oyunu olarak yaftalayarak kendi iç konsolidasyonunu sağlamıştı. Washington ve Tel Aviv, rejimin kırılgan olduğunu düşünürken, aslında rejimin kendi halkına karşı uyguladığı acımasız şiddeti ve dış düşman retoriğini hafife aldılar. Bugün gelinen noktada, askeri altyapı ciddi zarar görmüş olsa da stratejik bir çıkmaz yaşanıyor. Pentagon'un istihbarat zafiyetleri ve Başkan Trump'a sunulan 'kurgulanmış' başarı görüntüleri, karar alma mekanizmalarının gerçeklikten koptuğunu gösteriyor. İran, enerji piyasalarında yarattığı şokla Batı'nın iradesini kırmayı hedeflerken, ABD ise daha fazla saldırıyla rejimin yıkılacağını umuyor. Ancak diplomasi ve siyasi çözüm yerine bombalara güvenen strateji, bölgeyi daha büyük bir belirsizliğe ve ekonomik krize sürüklemiş durumda.